Vilcacora królową roślin w Amazonii
Vilcacora (Uncaria tomentosa), znana również jako Uña de Gato, jest jedną z najbardziej charakterystycznych roślin wykorzystywanych w tradycyjnym ziołolecznictwie Ameryki Południowej. Rośnie w wilgotnych lasach tropikalnych Peru i innych krajów tego regionu, gdzie jako zdrewniałe pnącze wspina się po pniach drzew w poszukiwaniu światła.
Swoją nazwę zawdzięcza niewielkim, zakrzywionym cierniom, które przypominają pazury kota. Największe zainteresowanie w tradycyjnym zielarstwie budziła jej kora, wykorzystywana do przygotowywania wywarów. W niektórych przekazach wspomina się również o zastosowaniu korzeni i liści.
To właśnie w korze Vilcacory znajdują się związki chemiczne, które zwróciły uwagę badaczy. Należą do nich między innymi alkaloidy oksyindolowe, związki polifenolowe i glikozydy triterpenowe. Ich aktywność biologiczna stała się przedmiotem licznych eksperymentów.
Wiedza o Vilcacorze rozwijała się przez pokolenia, zanim roślina trafiła do laboratoriów i publikacji naukowych. Jej historia pokazuje, jak tradycje mieszkańców Amazonii mogą inspirować współczesne poszukiwania nowych substancji biologicznie czynnych.










