Poznaj rośliny, które od lat są częścią tradycji zielarskiej Ameryki Południowej.

Kora amazońskiego drzewa, znana też jako pau d'arco lub lapacho. Tradycyjnie stosowana w naparach wzmacniających odporność i oczyszczających organizm; zawiera naftochinony (m.in. lapachol), którym przypisuje się działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe.

Jedno z najważniejszych ziół peruwiańskiego zielarstwa. Tradycyjnie wspiera oczyszczanie krwi, pracę wątroby i nerek oraz drogi oddechowe; ceniona też za łagodne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne.

Liście tropikalnego drzewa owocowego, bogate w acetogeniny i przeciwutleniacze. W tradycji Ameryki Południowej stosowane jako wsparcie odporności, spokojnego snu i ogólnej równowagi organizmu.

Liście i nasiona krzewu bogatego w karotenoidy (biksynę i norbiksynę) o silnym działaniu przeciwutleniającym. Tradycyjnie stosowany przy wspieraniu układu moczowego i prostaty oraz łagodzeniu stanów zapalnych.

Drobna roślina piaszczystych wybrzeży Peru, w tradycji ceniona jako ziele oczyszczające. Stosowana przy wspieraniu trawienia, pracy nerek i dróg moczowych; zawiera flawonoidy i związki fenolowe o działaniu przeciwutleniającym.

Gorzkie ziele wysokich Andów, nazywane „ziołem wątroby”. Tradycyjnie wspiera trawienie, pracę wątroby i woreczka żółciowego oraz prawidłową przemianę tłuszczów i cholesterolu.

Andyjska „mięta” o intensywnym aromacie, bogata w olejki eteryczne. Tradycyjnie łagodzi wzdęcia i niestrawność, wspiera drogi oddechowe, a mieszkańcom Andów pomaga znosić życie na dużej wysokości.

Srebrzyste ziele andyjskich płaskowyżów, klasyczne peruwiańskie zioło na okres przeziębień. Tradycyjnie łagodzi kaszel, wspiera gardło, oskrzela i odkrztuszanie oraz rozgrzewa organizm.

Andyjska paproć o srebrzystych liściach, znana w peruwiańskiej medycynie ludowej. Tradycyjnie stosowana do wspierania prawidłowego poziomu cukru we krwi i pracy trzustki; zawiera polifenole i flawonoidy o działaniu przeciwutleniającym.

Andyjski bodziszek z regionu Cajamarca, jedno z najbardziej znanych w Peru ziół „na cukier”. Tradycyjnie wspiera prawidłowy poziom glukozy, a wstępne badania laboratoryjne sugerują, że może spowalniać rozkład węglowodanów.

Amazońskie pnącze bogate w kumaryny, od dawna cenione w zielarstwie Ameryki Południowej. Tradycyjnie stosowane przy kaszlu i dolegliwościach oskrzeli, a także przy bólach stawów i mięśni.

Czerwona żywica amazońskiego drzewa, zwana Smoczą Krwią, bogata w proantocyjanidyny i taspinę. Tradycyjnie stosowana zewnętrznie na rany i otarcia, a wewnętrznie dla ochrony błony śluzowej żołądka i jelit.

Korzeń uprawiany od tysięcy lat powyżej 4000 m n.p.m., ceniony jako naturalny adaptogen (roślina pomagająca organizmowi radzić sobie ze stresem). Tradycyjnie dodaje energii i wytrzymałości, wspiera równowagę hormonalną, libido i płodność.

Kora i liście amazońskiego drzewa, bogate w związki fenolowe o silnym działaniu przeciwutleniającym. Tradycyjnie stosowane przy stanach zapalnych, przeziębieniach i opryszczce oraz przy gojeniu ran.